MENU
17
Spektakl

KWARTET DLA CZTERECH AKTORÓW

KWARTET DLA CZTERECH AKTORÓW

Spektakl to popis teatralnej wirtuozerii. Prezentuje perypetie czterech artystów muzyków poszukujących ideału sztuki i formy, która zadowoliłaby ich wszystkich. Okazuje się to jednak niemożliwe, bo nie potrafią się ze sobą porozumieć. Głównym celem inscenizacji staje się improwizacja aktorska. Scenariusz pełni u Schaeffera funkcję partytury, aktor i jego głos jest w tym przypadku – instrumentem. Sztuka bawi się formami i konwencjami teatralnymi. Artyści na scenie uprawiają akrobatykę, śpiewają, wypowiadają dialogi o charakterze czysto muzycznym, które przeplatają się z treściami satyrycznymi. Wszystko to okraszone dowcipem z dnia codziennego i zabawami językowymi wyśmiewającymi nowomodę gazetową i telewizyjną.

FABUŁA

„Kwartet” opowiada o artystach i ich pracy, o kondycji człowieka w chaosie dzisiejszego świata, zderza poważne rozważania na temat sztuki z prozaicznymi problemami życia codziennego. Utwór nie ma fabuły w tradycyjnym rozumienia tego słowa – fabułą jest to, co danego wieczoru zdarzy się między wykonawcami w akcie improwizacji. To luźny zbiór scen: muzycznych, dialogowych, parateatralnych i wizualnych. Tylko gest, mimika i działania aktorów prowadzonych przez reżysera mogą utrzymać uwagę widza w napięciu. Wątki i dygresje urastają tu do rangi samodzielnych tematów, a wypowiedzi dyskutantów nakładają się na siebie wzajemnie, tworząc polifoniczny gwar.

INSCENIZACJA

Minimalna scenografia powoduje maksymalne skupienie widza na grze aktorów. Dlatego czterech aktorów występuje niemal na pustej scenie, z czterema krzesłami i czterema pulpitami do nut. Mimika, drobne gesty oraz stany emocjonalne całej czwórki podczas symultanicznych działań na scenie, tworzą specyficzne akordy tego teatralno-muzycznego spektaklu. Zaskakujące dla widza są rozwiązania muzyczne, wykorzystujące nie tylko śpiew aktorów, ale wszystkie dźwięki jakie może wygenerować z siebie ludzkie ciało, takie jak oddech, jęk, mlaskanie czy tupanie.

Z okazji premiery nad Schaefferem pochylił się również Piotr Nowak. Przygotował esej, który powstał specjalnie na zlecenie Opery i Filharmonii Podlaskiej. Zapraszamy do lektury.


Premiera: 24 XI 2017
Prapremiera: 24 II 1979, Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi

Zrealizowano ze środków ze stypendium artystycznego Prezydenta Miasta Białegostoku dla twórców profesjonalnych
XI 2017
1 godz. 10 min
polski
30–40 zł
Scena Kameralna
Odeska 1

Galeria

Autorzy

Dramaturg: Bogusław Schaeffer

Twórcy

Reżyseria: Marek Tyszkiewicz
Konsultacje muzyczne: Andrzej Makal
Projekt kostiumów: Elżbieta Wysocka
Asystent reżysera: Justyna Schabowska
Producent: Anna Jakubowska-Podsiad

Obsada

Tomasz Bacajewski
Marcin Gaweł
Daniel Lasecki
Bartłomiej Łochnicki
Maciej Nerkowski
Miłosz Pietruski

Ta strona używa plików cookies, by zapewnić użytkownikom jak najlepsze doświadczenia. Kontynuując używanie strony, wyrażasz zgodę na korzystanie z cookies przez Operę i Filharmonię Podlaską. Szczegółowe informacje dotyczące przetwarzania danych osobowych oraz polityki plików cookie znajdują się na podstronie Ochrona danych osobowych i Polityka prywatności.