Dyrektor muzyczny oraz Dyrygent-Szef Filharmonii Poznańskiej, I dyrygent gościnny Filharmonii Krakowskiej. Studiował w klasie Bogusława Madeya w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, tam też uzyskał tytuł doktora w dziedzinie dyrygentury pod kierunkiem Antoniego Wita. W latach 2007 ̶ 2015 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Polskiej Orkiestry Radiowej, a w latach 2006 ̶ 2021 był I dyrygentem gościnnym Orkiestry Filharmonii Poznańskiej. Został wyróżniony m.in.: Paszportem „Polityki” (2008), „Koryfeuszem Muzyki Polskiej” (2011), Nagrodą im. Cypriana Kamila Norwida (2013), Nagrodą Tansmana (2014) za wybitną indywidualność muzyczną, Nagrodą Honorową Związku Kompozytorów Polskich (2022).
Jako dyrygent operowy debiutował w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Don Giovannim W.A. Mozarta i od tego czasu poprowadził tam ponad 190 przedstawień operowych i baletowych, m.in. premiery Orfeusza i Eurydyki Ch.W. Glucka, Święta wiosny I. Strawińskiego, Snu nocy letniej F. Mendelssohna-Bartholdy’ego/Ligetiego, Romea i Julii S. Prokofiewa oraz Baletów polskich. Dyrygował również premierami: Don Giovanniego W.A. Mozarta, Eugeniusza Oniegina P. Czajkowskiego, Halki S. Moniuszki i Króla Rogera K. Szymanowskiego w Operze Krakowskiej, Czarodziejskiego fletu W.A. Mozarta, Rusałki A. Dvořáka, Zamku Sinobrodego B. Bartóka oraz Dydony i Eneasza H. Purcella w Teatrze Wielkim w Łodzi, Króla Rogera w Operze ABAO w Bilbao, Don Giovanniego w Polskiej Operze Królewskiej. Podczas kolejnych edycji Festiwalu Beethovenowskiego zaprezentował 20 zapomnianych oper. Prowadził także koncerty na festiwalach w Pesaro (recital Ewy Podleś) oraz w Szlezwiku-Holsztynie (Halka z Orkiestrą NDR Radiophilharmonie). W 2018 roku poprowadził spektakl Hugenoci G. Meyerbeera w Opéra Bastille, stając się pierwszym polskim dyrygentem w historii Opery Paryskiej. W 2019 roku Poprowadził premierę Halki (reż. Mariusz Treliński) z udziałem Piotra Beczały w Theater and der Wien (2019) i Teatrze Wielkim ̶ Operze Narodowej (2020). W 2023 roku prawykonał operę Ślepy tor K. Meyera w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej.
Dyrygował wieloma orkiestrami, m.in.: Israel Philharmonic, London Philharmonic Orchestra, Royal Philharmonic Orchestra, BBC Scottish Symphony Orchestra, Akademie für Alte Musik, RIAS Kammerchor, WDR Sinfonieorchester, SWR Sinfonieorchester, Bamberger Symphoniker, Deutsche Symphonie-Orchester Berlin, Luzerner Symfonieorchester, Orquestra Titular del Teatro Real, Paris Opera Orchestra, Opéra Orchestre National Montpellier Occitanie, PKF – Prague Philharmonia, Prague Symphony Orchestra FOK, Janáček Philharmonic Orchestra, Los Angeles Philharmonic New Music Group i większością polskich orkiestr symfonicznych.
W sezonie 2025/2026 zadebiutuje z Orquestra de Valencia, Norddeutsche Philharmonie Rostock, poprowadzi nagrania z Bochumer Symphoniker, zadebiutuje na Baltic Opera Festival oraz powróci na koncerty i nagrania do Basque National Orchestra, English Chamber Orchestra, Prague Symphony Orchestra FOK, Pardubice Chamber Orchestra, NOSPR, Polskiej Filharmonii Bałtyckiej, Opery i Filharmonii Podlaskiej, Polskiej Opery Królewskiej, Filharmonii Pomorskiej, Filharmonii Warmińsko-Mazurskiej oraz Teatru Wielkiego ̶ Opery Narodowej.
Dyskografia artysty liczy ponad 140 albumów. Nagrał m.in.: koncerty skrzypcowe G. Bacewicz (z Joanną Kurkowicz) dla Chandos, komplet dzieł symfonicznych A. Panufnika z Polską Orkiestrą Radiową oraz Konzerthausorchester Berlin ̶ uhonorowany „Special Achievement Award ICMA” 2015 (cpo), komplet dzieł symfonicznych G. Bacewicz z WDR Sinfonieorchester (cpo) oraz Quo vadis F. Nowowiejskiego z Orkiestrą Filharmonii Poznańskiej (cpo), nagrodzone ICMA 2018 w kategorii Choral Music. Album Urlicht S. Hasselhorna nagrany z Orkiestrą Filharmonii Poznańskiej (harmonia mundi) zdobył podwójną nagrodę ICMA 2025 (kategorie: Vocal Music oraz Recording of the Year). Nagrania Łukasza Borowicza zostały czterokrotnie wyróżnione nagrodą „Diapason d’Or”. Łukasz Borowicz prowadzi klasę dyrygentury w Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie.
