Opera i Filharmonia Podlaska Europejskie Centrum Sztuki w Białymstoku - 19.06.2018 | CHODŹCIE NA HALFWAYA!

Opera i Filharmonia Podlaska Europejskie Centrum Sztuki w Białymstoku

19.06.2018 | CHODŹCIE NA HALFWAYA!

Not another festival. Halfway Festival to festiwal inny niż wszystkie i ma już swoją renomę – nie trzeba go przedstawiać. Dlatego po prostu jeszcze raz zachęcamy, bądźcie z nami. W tym poście znajdzie się mały przewodnik po tegorocznej edycji. Wszystko w jednym miejscu. Halfway Festival 2018 zaczynamy już za 10 dni!

 

SPOT

 

Motto organizowanego przez Operę i Filharmonię Podlaską festiwalu to: blisko ludzi, blisko muzyki. Wszystkie koncerty Halfway Festival odbywają się w Amfiteatrze Opery, gdzie siedząc można wysłuchać ulubionych artystów. Słuchaczy od wykonawców nie oddzielają żadne barierki – otwartość oraz bliski kontakt z muzyką i artystami to najważniejsze cechy festiwalu. Bitwy o miejsce pod sceną, szturchaniny w tłumie, ludzie, którzy zasłaniają artystów filmując występy smartfonami, pędzenie od sceny do sceny i brak możliwości nawiązania bliższych więzi z innymi festiwalowiczami... kto tego nie przeżył choć raz w swoim życiu? Wiele z tych przeżyć w przewrotny sposób opisuje bohater nowego spotu Halfway Festival. Jakie jest remedium na powyższe niedogodności? Przekonajcie się oglądając video wyreżyserowane przez Kubę Bujasa i Krzysztof Kosza odwiedzając 7. edycję Halfway Festival w Białymstoku!

 

 

INNI O NAS

 

Polecają iść na tegoroczną edycję:
Paweł Waliński, Halfway Festival 2018: małe znów jest piękne, Interia Muzyka.
WORLD Best Music Festivals - June 2018, Beehype.
Szymon Matlak, Festiwale wiosna/lato 2018 - miniprzewodnik, uwolnijmuzyke.pl.

Recenzują ostatnią edycję:
Paweł Waliński, Relacja z Halfway Festival 2017: Deszcze niespokojne..., Interia Muzyka.
Robert Ziębiński, W drodze jak ojciec z córką – Halfway Festival 2017 [RELACJA], dzikabanda.pl.
Łukasz Komła, Halfway Festival 2017 – relacja, www.nowamuzyka.pl.
HALFWAY FESTIVAL 2017: musicis.pl.
Roksana Orlicka, Najlepszy polski festiwal muzyczny 2017 roku [WYNIKI], cojestgrane24.wyborcza.pl.

Żartują z nas (dramatycznie):
Dramat 20-latki. Nie transmituje koncertu na Fejsie, nikt jej nie wierzy, że jest na festiwalu: AszDziennik.pl.
Dramat Open'era. Festiwal z Białegostoku ogłosił kogo nie będzie i przebił mu wszystkich headlinerów: AszDziennik.pl.

A nawet piszą po litewsku:
Evelina Bondar, HALFWAY FESTIVAL 2017: ARTI MUZIKOS, ARTI LIETUVOS, manomuzika.lt.

 

LINE-UP

 

29.06 / piątek / kup bilet jednodniowy na piątek! (90 zł)

Seasonal
Seasonal to projekt muzyczny Maćka Sochonia. Seasonal trudno zaszufladkować, to muzyka czerpiąca z wielu gatunków – od art rocka, przez ambient, po folk. Można w niej wyczuć inspiracje m.in. Pink Floyd, Slowdive, Hammock czy też Porcupine Tree. Wszystkie 8 albumów wydanych na przestrzeni ostatnich 10 lat, Maciek Sochoń skomponował i nagrał w domowym studio. Artysta gra na gitarze akustycznej, basowej, elektrycznej oraz klawiszach. Zajmuje się programowaniem efektów, brzmień syntezatorowych oraz instrumentów perkusyjnych. Odpowiada za teksty oraz śpiew. Najnowszy album Seasonala zatytułowany „Silent Sacrifice” miał swoją premierę 14 maja tego roku, a piosenki z tej płyty na pewno zabrzmią w Amfiteatrze Opery.

Amiina z muzyką do filmu „Fantoômas” (1913)
Pod koniec lat 90. cztery koleżanki studiujące na wydziale instrumentów smyczkowych na islandzkiej Tónlistarskólinn í Reykjavík postanowiły założyć kwartet – tak narodziła się Amiina. Początkowo dziewczyny skupiały się na muzyce klasycznej, ale z czasem zaczęły grywać z artystami tworzącymi w różnorodnych nurtach. Przełomowym momentem dla Amiiny był 1999 rok, kiedy zespół wystąpił na scenie u boku Sigur Rós. Od tamtej pory Amiina regularnie jeździ z Sigur Rós w trasy oraz towarzyszy nagrywaniu płyt. W międzyczasie do dziewczyn dołączyło dwóch muzyków: perkusista Magnús Trygvason Eliassen i muzyk elektroniczny Guðmundur Vignir Karlsson. W ubiegłym roku Amiina, już jako sekstet, wydała album „Fantômas”, który jest instrumentalną ścieżką dźwiękową do niemego arcydzieła kinowego z 1913 roku o tym samym tytule. Muzyka znakomicie uzupełnia obraz, ale została skomponowana w taki sposób, by była niezależnym dziełem, równie wartościowym bez warstwy wizualnej. Melancholijnie i eterycznie – tak brzmi „Fantômas” Amiiny. Fani zespołu nie będą rozczarowani.

Low
Od samego początku zespół Low podąża konsekwentnie indywidualną muzyczną ścieżką. Na tyle skutecznie, że dziś nie mieści się już w wąskim pojęciu slowcore, którym określano pierwsze dokonania grupy i nie daje się łatwo zaszufladkować. Muzyka Low jest z jednej strony minimalistyczna, chłodna, surowa i skupiona z drugiej pełna ukrytych emocji i introwertycznej energii; to niepokojąco – neurotyczny zgrzytliwy szept. Nieco przewrotnie można powiedzieć, że Low to projekt rodzinny. Trzon zespołu tworzy małżeństwo – Alan Sparhwawk i Mimi Parker. On gra na gitarze i śpiewa, ona gra na zredukowanym do niezbędnego minimum zestawie perkusyjnym. Ich śpiew – chłodny, wydawałoby się pozbawiony emocji – jest jednym ze znaków rozpoznawczych zespołu. Oboje są członkami Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich (mormoni). Grupa powstała wiosną 1993 roku w Duluth w stanie Minnesota i była nieco przewrotną i żartobliwą odpowiedzią na dominujący wówczas na lokalnej scenie post – punkowy zgrzyt i hałas. Muzycy Low postanowili sprawdzić jak publiczność odbierze znacznie bardziej minimalistyczne, wyciszone dźwięki. Rok później ukazała się debiutancka płyta zatytułowana I Could Live in Hope. W sumie zespół ma na swoim koncie już 11 krążków. Ale cały czas udaje się grupie zachować z jednej strony swój własny rozpoznawalny styl, z drugiej wciąż tworzyć oryginalną, świeżą i docenianą zarówno przez krytykę jak i publiczność muzykę. Nie ulega wątpliwości, że obecnie Low to kultowa i silna marka w świecie muzyki niezależnej.

 

30.06 / sobota / kup bilet jednodniowy na sobotę! (90 zł)

ugla
ugla to kwartet, którego liderką, autorką muzyki i tekstów jest Magdalena Sowul – wokalistka i klarnecistka z klasycznym wykształceniem, jednocześnie poszukująca alternatywnych form ekspresji dźwiękowej. Laureatka 47. Festiwalu FAMA 2017 w kategorii Wokaliści. Zespół wykorzystuje akustyczne instrumentarium i wykonuje autorskie piosenki łącząc transową energię z delikatnością. W warstwie kompozycyjnej bazują na technice live loopingu – zapętlania, przetwarzania i nakładania na siebie kolejnych warstw prostych motywów. Eksperymentują z barwą instrumentów wykorzystując efekty, a formy ich utworów zawierają dozę niedookreśloności otwartą na improwizację. Tworzą harmoniczne przestrzenie, które korespondują z introspektywnym charakterem tekstów. W ich brzmieniu inspiracje muzyką ludową różnych kultur mieszają się z minimalizmem, tradycja pieśniarska z elektroniką i awangardowym eksperymentem. Ich twórczość doceniło też jury konkursu Firestone Headliners of Tomorrow zaklasyfikowując zespół do finału. ugla to wyśnione słowo, które – jak się później okazało – w języku islandzkim oznacza sowę.

Annie Hart
Annie Hart to 1/3 kobiecego składu Au Revoir Simone, którego fanem jest sam David Lynch. Artystka w 2017 roku zadebiutowała solowym, elektryzującym albumem „Impossible Accomplice”, który też sama wyprodukowała. Kiedy zespół zrobił sobie przerwę, Annie w zaciszu piwnicy swojego brooklińskiego domu tworzyła popowe piosenki na klasycznych syntezatorach. Zainspirowana brzmieniami Laurie Spiegel i Tubeway Army, Annie wymykała się do swojego muzycznego zakątka, gdy jej dzieci zasypiały i oddawała się poszukiwaniom idealnych dźwięków oddających emocje. – Niech będzie to melancholia, tęsknota, szczęście lub po prostu pragnienie, nie ma lepszego sposobu na wyjaśnienie mojego najskrytszego świata niż przejście przez słowa i odnalezienie uczucia, które może wywoływać dany dźwięk – mówi Annie. W utworach takich jak pierwszy singiel „Hard To Be Still” (pojawiający się w serialu „Gypsy” z Naomi Watts), Annie odsłania warstwy, by ukazać surową wersję sennego synth popu, z którego znany był jej zespół. Jak pisał amerykański Vogue zapowiadając nowy singiel Hart: „Annie jest gotowa, by podzielić się swoim nowym doświadczeniem, swoją nowo odkrytą mądrością i pociechą z całym światem”.

Pia Fraus
Zespół Pia Fraus to estońska ikona “rozmarzonego” brzmienia. która po kilku latach milczenia i niekoncertowania powróciła triumfalnie w 2017 ze swoim piątym albumem. Grają mieszankę dream popu, subtelnego shoegaze i elektroniki. Koncertują na całym świecie, także w Azji i Ameryce Północnej. Swoją muzykę tworzą od niemal 20 lat, a ich twórczość cieszy się uznaniem nie tylko w Europie. Dwie z pięciu długogrających płyt Pia Fraus wydała Clairecords, mająca siedzibę na Florydzie. Ich piosenki to nadbałtycki, smagany wiatrem romans.

Jane Weaver
W karierze Jane Weaver jest coś intrygującego i zadziwiającego jednocześnie. Artystka po 22 latach grania i wydaniu 8 albumów, osiągnęła swój twórczy szczyt za sprawą wydawnictwa „The Silver Globe”, które w równym stopniu było zainspirowane twórczością Yoko Ono i reżysera Andrzeja Żuławskiego. Brzmi zaskakująco? Taka jest właśnie Jane Weaver. Przez lata występowała z kapelami Kill Laura i Misty Dixon, następnie jako artystka solowa, której twórczość przeszła od akustycznych ballad do awangardowej elektroniki i improwizacji. Jej najnowszy album „Modern Kosmology” udowadnia, że Jane posiada niespotykany talent do psychodelii i funduje nam doznania muzyczne pochodzące z alternatywnej rzeczywistości.

Villagers
Villagers to zasadniczo Conor O'Brien i przyjaciele, którzy razem z nim nagrywają i koncertują. Ten irlandzki songwriter wokalista i gitarzysta powołał do życia Villagers w 2008 roku. Dwa lata później ukazała się debiutancka płyta zespołu „Becoming a Jackal”, która przypadła do gustu zarówno krytykom jak i publiczności. Została także nominowana do corocznej nagrody muzycznej Wielkiej Brytanii i Irlandii The Mercury Prize. Nie inaczej było w przypadku drugiego wydawnictwa grupy, albumu „Awayland”, który zawiera największy przebój zespołu utwór „Nothing Arrived”. Płyta okazała się także komercyjnym sukcesem w Irlandii, osiągając pierwsze miejsce na liście sprzedaży. Krążek został także uznany za najlepszy irlandzki album roku 2013 (The Choice Mercury Prize). Kolejna płyta „Darling Arithmetic” ukazała się dwa lata później w 2015 roku. Fani nie kryli zadowolenia, a Villagers ponownie święcił triumfy sprzedażowe w rodzimej Irlandii. Ostatnie wydawnictwo zespołu „Where Have You Been All My Life?” z 2016 roku to album zawierający koncertowe wersje wcześniej opublikowanych utworów. Villagers już od kilku lat znajdował się na liście życzeń festiwalowiczów. Nic w tym dziwnego, bo jego klimatyczny, nastrojowy indie folk idealnie pasuje do Halfway Festival. A że rok 2018 ma być ważny dla Villagers i że zespół po krótkiej przerwie rusza w trasę, to wreszcie spotka się z nami w połowie drogi w białostockim amfiteatrze.

 

01.07 / niedziela / kup bilet jednodniowy na niedzielę! (90 zł)

Francis Tuan
Francis Tuan (właśc. Fryderyk Nguyen) jest muzykiem o polsko-wietnamskich korzeniach. Kieruje się zasadą, że pewnych rzeczy nie da się zagrać na komputerze. Dlatego też uprawia swoisty muzyczny recykling – korzystając ze współczesnej techniki loopowania, gra na zakurzonych instrumentach z lat 60. i 70. oraz wietnamskich etnicznych cudach, by za ich pomocą tworzyć zupełnie nową muzykę. Dzięki temu piosenki, które śpiewa, zawierają w sobie zarówno nutę nostalgii, jak i taneczny rytm, a retro brzmienia współegzystują w nich z elektroniką. W swoich utworach Francis Tuan poddaje refleksji zelektryfikowaną teraźniejszość i odnajduje w niej miejsce dla duszy. W styczniu 2017 roku ukazał się minialbum Francisa Tuana „Poems” zawierający muzyczne adaptacje wierszy anglojęzycznych poetów, takich jak E.E. Cummings czy William Blake. Wystąpił z koncertami na festiwalach, m.in Open'er, Spring Break oraz Slot Art Festival, gościł również w Trójce w audycji Agnieszki Szydłowskiej. Razem z muzykiem grają również Ajda Wyglądacz (gitara basowa, chórki) i Paweł Drygas (perkusja, sampler).

TonqiXod
TONQIXOD to zespół, który zdystansował wielu białoruskich artystów wydając w 2017 roku swój ostatni album „Kolor, którego nie ma” (Колер, якога няма). Album uzyskał miano najlepszej płyty rockowej i najlepszej płyty białoruskojęzycznej zdaniem członków jury w plebiscycie wpływowego portalu experty.by. Mińskie art-rockowe trio gra muzykę, w której pobrzmiewają echa jazzu i rockowej psychodelii. Zespół pojawił się na białoruskiej scenie w 2013 roku, a początki działalności przyniosły mu tytuł debiutu roku 2013. W 2014 wydał EP „Pradmova”, która także została uznana za jedną z 10 najważniejszych płyt roku. W 2015 Tonqixod został laureatem festiwalu „Basowiszcza”, jednego z najważniejszych festiwali białoruskiej muzyki. O swojej ostatniej płycie mówią: „Staliśmy się odważniejsi od czasów debiutu. Decyzje podejmowaliśmy szybko i spontanicznie i mniej oglądaliśmy się na mitycznego nieprzygotowanego słuchacza, bo wcześniej szczerze mówiąc rozkładaliśmy gdzieniegdzie poduszki bezpieczeństwa. Teraz, kiedy wydaje wam się, że słyszycie coś przytulnego i bezpiecznego, to znaczy, że tego potrzebuje sama muzyka”.

Anna Ternheim
Anna Ternheim to szwedzka wokalistka, songwriterka i obieżyświatka, która z powodzeniem łączy karierę w Szwecji i w USA. W wieku 10 lat zaczęła grać na gitarze. Swój pierwszy zespół założyła podczas rocznego pobytu w Stanach jeszcze jako bardzo młoda dziewczyna. Zadebiutowała w 2004 roku albumem „Somebody Outside”, który przyniósł jej wiele nominacji i nagród w rodzimym kraju. Każda kolejna płyta umacniała tylko jej status na szwedzkim rynku. Potwierdzały to kolejne nominacje i nagrody, w tym szwedzkie Grammy dla Najlepszej Artystki. W 2008 roku Anna Ternheim zadebiutowała na amerykańskim rynku płytą „Halfway to Fivepoints”. Jej utwory zostały wykorzystane w grach oraz serialach – w amerykańskich „Chirurgach” („What Have I Done – sezon 7) i w szwedzkim serialu „Wallander” powstałym na podstawie prozy Henninga Mankella („Quiet Night” – druga seria). W 2017 roku Anna Ternheim wydała swój siódmy solowy album zatytułowany „All the Way to Rio” zawierający osiem klimatycznych, momentami mrocznych kompozycji. Z tej okazji dała serię bardzo kameralnych koncertów promujących nową płytę, podczas których artystce towarzyszy tylko jeden muzyk. W takim właśnie zestawieniu zobaczymy Anne Ternheim podczas tegorocznej edycji Halfway Festival.

Orchestre Tout Puissant Marcel Duchamp XXL
Orchestre Tout Puissant Marcel Duchamp XXL to zwariowana wielokuturowa podróż przez różne style – jazz, folk, punk, world music, indie – szalony projekt emanujący szczerą i zaraźliwą energią, która powinna stać się obowiązkowym punktem wszystkich festiwali świata. Na scenie jest schowany za wielkim kontrabasem – niemal niewidoczny. Jak na porządnego „dyrygenta” przystało, on tylko wyznacza takt, pozwalając się wyszaleć swoim muzykom. Szwajcar, Vincent Bertholet, bo o nim mowa, z niejednego muzycznego pieca jadł. Jest liderem duetu Hyperculte, współpracuje przy różnych awangardowych projektach z pogranicza nowej muzyki i jazzu. Ale przede wszystkim jest szefem niezwykłej orkiestry, który powołał do życia w 2006 roku. Z okazji 10-lecia istnienia grupy, która na co dzień koncertowała w znacznie skromniejszym składzie, Vincent Bertholet postanowił zaprosić do współpracy przyjaciół, którzy przez ostatnią dekadę, w ten czy inny sposób, przecinali muzyczne ścieżki grupy. Nie dość, że zaproponował im pracę nad nową, czwartą płytą Orkiestry (Sauvage Formes, premiera kwiecień 2018 r.), to jeszcze namówił ich na wspólną koncertową podróż przez różne sceny na całym świecie. Tym samym udało mu się spełnić swoje marzenie o prawdziwej muzycznej orkiestrze. I tak oto powstał niezwykły projekt Orchestre Tout Puissant Marcel Duchamp w wersji XXL, czyli 14 osób – muzycznych indywidualności, na scenie, 14 freaków – wielokulturowa, międzynarodowa mieszkanka stylów i muzycznych opowieści. Energia, która potrafi postawić na nogi największego ponuraka.

The Besnard Lakes
Kanadyjska prowincja Saskatchewan słynie z wielkiej ilości jezior (ponad 100 tysięcy). To właśnie tam, 370 kilometrów na północ od Saskatoon, znajduje się jezioro Besnard, które stało się ważnym miejscem wytchnienia i inspiracji dla Jace'a Lasek i Olgi Goreas, małżeństwa, które stoi na czele formacji The Besnard Lakes. Choć na co dzień, Jace i Olga rezydują w Montrealu, w mieście do którego przenieśli się z Vancouver na przełomie wieków, to niemal każde letnie wakacje spędzają nad jeziorem Besnard, gdzie w zaadaptowanej na potrzeby muzyków przyczepie tworzą swoją muzykę. Jace i Olga są nie tylko liderami The Besnard Lakes, ale także ważnymi postaciami niezależnej montrealskiej sceny muzycznej wyrosłej z ducha DIY. Jace jest bowiem założycielem i fundatorem Breakglass Studio, w którym swoją muzykę nagrywają m.in. Patrick Watson, Wolf Parade, Holy Fuck, czy Islands. Małżeństwo nie ukrywa swojej fascynacji zjawiskami paranormalnymi (Jace w młodości był fotografem sztuki i łowcą duchów). Muzyka The Besnard Lakes to mieszanina indie, shoegaze i dream popu. Zespół zanany jest z wokalnych harmonii i ściany dźwięku, którą prezentuje podczas koncertów. Grupa ma na swoim koncie 5 krążków. Ostatnia płyta zatytułowana „A Coliseum Complex Museum” ukazała się w 2016 roku. Oprócz Jace'a i Olgi w skład The Besnard Lakes wchodzą Kevin Laing, Sheenah Ko i Robbie MacArthur. I właśnie w takim zestawie zespół pojawi się na pierwszym koncercie w Polsce podczas Halfway Festival 2018.

 

Kup karnet na cały festiwal! (170/190 zł)

 

Po festiwalu, jak co roku, zapraszamy na after. Tym razem set DJ-ski w Zmianie Klimatu przy ul. Warszawskiej 6 zagra Sheenah Ko z The Besnard Lakes!

 

090 halfway2017

Tak było w zeszłym roku! (Fot. M. Heller)

 

DYSKUSJE BLISKO MUZYKI

 

Tym razem nasze  panele po raz pierwszy będą tak ściśle związane z muzyką. Porozmawiamy bowiem o tekstach muzycznych – wracając tym samym do źródła ducha Halfwaya, czyli songwriterstwa! Podczas tegorocznego Halfway Festival zaprosimy Was na trzy panele dyskusyjne: „Po co tekstom piosenki?”, „Po co muzyce teksty?” oraz „Po co tekstom i muzyce sieć?” – każdy ujmie ten ciekawy temat z trochę innej strony. A że „nowa wartość może powstać jako synteza różnorodnych sprzecznych ze sobą wartości” – panelistów zaprosiliśmy różnorodnych i możliwe, że w niektórych punktach sprzecznych ze sobą. Na spotkania wstęp wolny!

29.06 / piątek / godz. 18.00 / Foyer OiFP
Po co tekstom piosenki?
Dorota Masłowska (pisarka, Mister D.)
Alex Freiheit (poetka, SIKSA)
Paweł Sajewicz (pisarz, krytyk muzyczny)
Prowadzenie: red. Bartosz Sadulski (poeta, dziennikarz)

30.06 / sobota / godz. 14.00 / Kwestia Czasu
Po co muzyce teksty?
Natalia Fiedorczuk-Cieślak (pisarka, Nathalie and the Loners)
Agata Trafalska (autorka tekstów, malarka, fotograf)
Helena Marzec (freelancer, Dog Whistlee)
Paweł Jóźwicki (Jazzboy)
Prowadzenie: nadredaktor Jarosław Szubrycht (Gazeta Magnetofonowa, Gazeta Wyborcza)

01.07 / niedziela / godz. 14.00 / Kwestia Czasu
W sieci sieci. Po co tekstom i muzyce sieć?
Agnieszka Słodownik (Odbiornik, Dwutygodnik)
Mariusz Herma (beehype)
Michał Turowski (BDTA)
Michał Wieczorek (social media, Na obrzeżach)
Prowadzenie: red. Halina Jasonek (Onet.pl)

 

002 halfway2017

Tak było w zeszłym roku! (Fot. M. Heller)

 

TARG ŚNIADANIOWY

 

Pierwsze śniadanie w lipcu warto zjeść w wyjątkowym miejscu! Opera i Filharmonia Podlaska po raz kolejny zaprasza na Halfwayowy Targ Śniadaniowy: blisko ludzi, blisko muzyki. Już tradycją stały się poranne niedzielne śniadania podczas Halfwaya. W tym roku Targ Śniadaniowy zyskał nowe hasło, które jednocześnie jest mottem samego festiwalu – „blisko ludzi, blisko muzyki”, czyli w najlepszym towarzystwie bliskich nam osób oraz najlepszych specjalistów od wegańskiego jedzenia, producentów naturalnych kosmetyków i rękodzielników oraz w sąsiedztwie najbardziej kameralnego festiwalu w Polsce. Jeszcze do 20 czerwca Organizatorzy czekają na zgłoszenia chętnych wystawców. Formularz i regulamin Targu Śniadaniowego dostępny jest na: http://targ.halfwayfestival.com.

Targowi Śniadaniowemu towarzyszyć będą aktywności przygotowane przez zespół instruktorek Ladies Workout Team, które przekonują, że ruch pozwala na lepszą jakość życia i jest jego istotą. Ladies Workout Team poprowadzą 30-minutowe sety ćwiczeń Flow Stretching dla kręgosłupa. Zajęcia koncentrują się na świadomej pracy z ciałem, pełnej koordynacji ciała i umysłu, precyzji ruchu, zapewniają doskonałe fizyczne oraz psychiczne samopoczucie. Flow Stretching dla kręgosłupa to system ćwiczeń który daje elastyczność i równowagę oraz pomaga odnaleźć drogę do głębokiego relaksu i odnowy. To wzmocnienie w odpoczynku, wolność w rutynie, pewność poprzez samokontrolę, energia w środku i na zewnątrz.

Na Targ Śniadaniowy: blisko ludzi, blisko muzyki i zajęcia Flow Stretching dla kręgosłupa wstęp wolny! Zapraszamy 1 lipca w godzinach 11.00–16.00.

 

110 halfway2017

Tak było w zeszłym roku! (Fot. M. Heller)

 

Oficjalnym partnerem kulinarnym festiwalu jest Kwestia Czasu. Karmią artystów i was. Liczcie na ich stoisko w strefie gastro, a w lokalu przy Placu NZS 1 za opaskę festiwalową dostajecie rabat!

Wszyscy przyjaciele Halfwaya przygotowali dla was atrakcyjne rabaty, zobaczcie:

Kwestia Czasu – Plac Niezależnego Zrzeszenia Studentów 1: -10%
Brama Pub – ul. Rynek Kościuszki 4: -10%
Zmiana Klimatu – ul. Warszawska 6: specjalne festiwalowe menu
Horyzont – ul. Legionowa 14/16: -10% (dania z karty)
Alchemia Białystok – ul. Lipowa 4: -10%
Sztuka Mięsa Restauracja – ul. Krakowska 11: -10%
Gram off on – ul. Malmeda 17: -20%
Fly High Coffee – ul. Lipowa 16: -10%
Antypub – ul. Kilińskiego 13: -10%
Z Drugiej Strony Rynku – ul. Legionowa 6: -10% (kanapki i napoje)
Trattoria Czarna Owca – ul. Lipowa 24: -10% (pizze i makarony)
Świętojańska 21 – ul. Świętojańska 21: -10% (pizze i piwo)
Hary – ul. Warszawska 29: -10% (alkohol)

Na stronie www Halfwaya znajdziecie info, jak taniej przenocować w Białymstoku.

Ciągle zdradzamy nowe szczegóły dotyczące zbliżającego się wielkimi krokami Halfwaya. Śledźcie je na Facebooku i stronie festiwalu!

www.halfwayfestival.com / Facebook / Instagram / Twitter / Last.fm

 

 

Organizatorem Halfway Festival jest Opera i Filharmonia Podlaska – Europejskie Centrum Sztuki w Białymstoku. Halfway Festival 2018 odbędzie się dzięki wsparciu miasta. Koncerty festiwalowe sfinansowano z budżetu Miasta Białegostoku.

 

Opublikowano: 19-06-2018
Joanna Głuszek

Sponsorzy

PKO BANK POLSKI small Dwór Czarneckiego Restauracja FROMA

© Opera i Filharmonia Podlaska Europejskie Centrum Sztuki w Białymstoku - instytucja artystyczna województwa podlaskiego

Liczba wizyt na stronie: 1442201