Opera i Filharmonia Podlaska Europejskie Centrum Sztuki w Białymstoku - 14.11.2017 | PIĄTKOWY KONCERT MISTRZÓW

Opera i Filharmonia Podlaska Europejskie Centrum Sztuki w Białymstoku

14.11.2017 | PIĄTKOWY KONCERT MISTRZÓW

Opera i Filharmonia Podlaska zaprasza w piątek 17 listopada na koncert mistrzów. Usłyszymy Uwerturę „Leonora III” op. 72b i III Koncert fortepianowy c-moll op. 37 Ludwiga van Beethovena oraz Symfonię fantastyczną op. 14 „Epizod z życia artysty” Hectora Berlioza w wykonaniu Orkiestry OiFP pod batutą Wojciecha Michniewskiego. Na fortepianie zagra Paweł Wakarecy.

Beethoven, tytan symfonii, sonaty fortepianowej, kwartetu smyczkowego, swojej jedynej operze, „Leonorze III”, poświęcił najwięcej wysiłku i czasu. Przyczyną ciągłego niezadowolenia Beethovena było źle napisane libretto, ale też zmagał się z nią przez dekadę ze względów osobistych: komponując śnił o kobiecie takiej jak Leonora. Ryzykując życie, przebrana za mężczyznę o symbolicznym imieniu Fidelio, zatrudniła się w więziennej twierdzy, w której przebywał jej mąż Florestan. Kluczowym momentem akcji dramaturgicznej „Fidelia” jest uratowanie bohatera przez księcia, którego przybycie obwieszcza z daleka (zza sceny) sygnał trąbki. Wśród czterech uwertur do „Fidelia”, jakie tworzył wciąż nieusatysfakcjonowany Beethoven, trzecia „Leonora” jest podobnie spójna i przemawiająca pod względem dramaturgii jak jej poprzedniczka. Popularność „Leonorze III” przyniosła obrazowa fanfara trąbki zaczerpnięta z muzycznej akcji opery.

III Koncert fortepianowy c-moll op. 37 powstał w ważnym momencie rozwoju stylu Beethovena, gdy trzydziestoletni debiutował jako symfonik. Utwór ten również „debiutował” w tej dziedzinie. Po raz pierwszy w historii gatunku, orkiestra została podniesiona do rangi równego partnera dla solowego instrumentu – dotąd pełniła drugoplanową rolę akompaniatora. Symfoniczny rozmach i potęga przejawia się także w partii fortepianu. Pod względem preromantycznego charakteru ma Koncert c-moll poprzednika. Podobny w wyrazie był Koncert d-moll Mozarta, grany przez Beethovena i opatrzony przezeń autorską wirtuozowską kadencją. Koncert c-moll Beethovena ma też podobny rysunek melodii jak Koncert c-moll Mozarta, przez co utwory te zdają się rodzeństwem.

Symfonię fantastyczną Berlioza spaja temat, określony przez niego terminem z dziedziny psychiatrii: idée fixe. Uporczywie powracająca melodia przypomina początkowo myśliwskie zawołanie rogu, narasta, zmieniając się w motywy-westchnienia, zamyka salonową kodą. Całość symfonii charakteryzuje się zmieniającym się pejzażem instrumentalnym (każdy rozdział ma inna obsadę) i coraz dalszym zagłębianiem się w świat fantastyki.

/z omówienia programu Magdaleny Gajl/

 

17LISTOPADA plakat pogl

17 LISTOPADA 2017
SALA KONCERTOWA | UL. PODLEŚNA 2 | GODZ. 19.00

Ludwig van Beethoven (1770–1827)
Uwertura „Leonora III” op. 72b

Ludwig van Beethoven (1770–1827)
III Koncert fortepianowy c-moll op. 37
1. Allegro con brio
2. Largo
3. Rondo. Allegro

Hector Berlioz (1803–1869)
Symfonia fantastyczna op. 14 „Epizod z życia artysty”
1. Rêveries – Passions (Marzenia – Namiętności) – Largo. Allegro agitato e appasionato assai
2. Un Bal (Bal) – Allegro non troppo
3. Scène aux champs (Wśród pól) – Adagio
4. Marche au supplice (Marsz na miejsce stracenia) – Allegretto non troppo
5. Songe d’une nuit de sabbat (Sen o sabacie czarownic) – Larghetto. Allegro

Orkiestra Opery i Filharmonii Podlaskiej
Wojciech Michniewski dyrygent
Paweł Wakarecy fortepian

WOJCIECH MICHNIEWSKI
Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie, gdzie studiował dyrygenturę w klasie S. Wisłockiego (dyplom z wyróżnieniem), teorię muzyki (dyplom z wyróżnieniem) oraz kompozycję u A. Dobrowolskiego. Kompozytor oraz dyrygent bardzo wszechstronny (symfonika, opera; repertuar od klasycznego po najnowszy). W latach 70. wraz z K. Knittlem i E. Sikorą utworzył grupę kompozytorską KEW. Jego utwór „Szeptet” na 2 soprany, 2 mezzosoprany, 2 alty i kulturystę (1973) zdobył w 1975 r. nagrodę włoskiego Radia i Telewizji „Premio RAI”. Laureat licznych nagród, m.in. wyróżnienia na Ogólnopolskim Konkursie Dyrygenckim w Katowicach (1974), I nagrody i Złotego Medalu na Międzynarodowym Konkursie Dyrygenckim im. G. Cantellego w Teatro alla Scalla w Mediolanie (1977), brązowego medalu na Międzynarodowym Konkursie Dyrygenckim im. E. Ansermeta w Genewie (1978), a także nagród krytyki – Orfeusza za najlepsze wykonanie polskiego utworu na Warszawskiej Jesieni („Psychodrama” T. Bairda, 1975) czy nagrody na Musikbiennale Berlin w 1987 r. Był związany z Filharmonią Narodową (1973–76 – dyrygent-asystent, 1976–78 – dyrygent), Teatrem Wielkim w Łodzi (1979–1981 – dyrektor artystyczny), Warszawską Operą Kameralną (1979–1983 – kierownik muzyczny sceny współczesnej), Polską Orkiestrą Kameralną (1984–1987 – etatowy stały dyrygent gościnny; pełnił ważną rolę w transformacji zespołu w znaną dziś Sinfonię Varsovię) i Filharmonią Poznańską (1987–1991 – dyrektor naczelny i artystyczny). Od 1991 r. dyryguje wyłącznie gościnnie. Nadal chętnie współpracuje z czołowymi polskimi zespołami – Filharmonią Narodową, Sinfonią Varsovią, Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia. Pozostaje w bliskim związku z Teatrem Wielkim – Operą Narodową, gdzie przygotował muzycznie m.in. liczne prapremiery i prawykonania. W ostatnich latach był także kierownikiem muzycznym polskich prawykonań oper w Operze Wrocławskiej, Teatrze Wielkim w Łodzi czy w Sali UNESCO w Paryżu z zespołem Opery Bałtyckiej w Gdańsku. Dokonał wielu nagrań płytowych, radiowych i telewizyjnych, z których wiele nagrodzonych zostało Nagrodami Muzycznymi Fryderyk, a nagranie DVD „Madame Curie” E. Sikory otrzymało nagrodę Orfeusza przyznawaną przez francuską Académie du Disque Lyrique (2013). Koncertował we wszystkich niemal krajach Europy, w Azji, Ameryce Północnej i Południowej. Brał udział w wielu międzynarodowych festiwalach muzycznych. W 2005 r. został uhonorowany jubileuszową Nagrodą Związku Kompozytorów Polskich „za wieloletnie i kreatywne towarzyszenie polskiej muzyce współczesnej” oraz odznaczony srebrnym medalem Zasłużony Kulturze – Gloria Artis. Prowadzi klasę dyrygentury w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy.

PAWEŁ WAKARECY
Z wyróżnieniem ukończył Akademię Muzyczną im. F. Nowowiejskiego w klasie fortepianu prof. K. Popowej-Zydroń. Wcześniej uczeń Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Toruniu w klasie fortepianu mgr E. Skarżewskiej. Laureat licznych ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów pianistycznych dla dzieci i młodzieży. Zdobywca nagród specjalnych na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. I.J. Paderewskiego w Bydgoszczy (2007), finalista Międzynarodowego Konkursu im. F. Chopina w Darmstadt (2009). W 2010 r. zdobył Wyróżnienie oraz Nagrodę Specjalną dla najlepszego Polaka na XVI Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. F. Chopina w Warszawie. Koncertował w wielu miastach Polski, m. in. dwukrotnie na Festiwalu Chopinowskim w Dusznikach-Zdroju, na Festiwalu „Chopin i Jego Europa” w Warszawie, na Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku, jak również za granicą – w Niemczech, Szwecji, Rosji, Bułgarii, Francji, Szwajcarii, Anglii, Belgii, Norwegii, we Włoszech, w Chinach, Japonii oraz Chile. W 2012 r. odbył tournée koncertowe po Ukrainie wraz z Orkiestrą Kameralną Polskiego Radia „Amadeus” oraz wystąpił z recitalem w Moskwie. W 2013 r. zadebiutował w Konzerthaus w Wiedniu, wystąpił z recitalem w klasztorze w Valldemossie na Majorce, w Bibliotece Polskiej w Paryżu, a także w Nohant. W 2015 r. wziął udział w pierwszym wykonaniu Kwintetu fortepianowego E. Elgara w wersji na orkiestrę kameralną i fortepian autorstwa A. Duczmal. Grał w wielu prestiżowych salach koncertowych (Cadogan Hall i Westminster Cathedral Hall w Londynie, Salle Cortot w Paryżu, Oji Hall w Tokio czy Wielkiej Sali Konserwatorium Kijowskiego). Regularnie występuje jako solista z Toruńską Orkiestrą Symfoniczną, współpracował także z Orkiestrą Filharmonii Narodowej, Sinfonią Varsovią, Polską Orkiestrą Radiową, Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach, Elbląską Orkiestrą Kameralną, orkiestrami Filharmonii Warmińsko-Mazurskiej, Łódzkiej, Pomorskiej, Podkarpackiej, Lubelskiej, Szczecińskiej, Świętokrzyskiej, Sinfonią Balticą, Sinfonią Iuventus, Rosyjską Orkiestrą Kameralną z Petersburga, Litewską Orkiestrą Kameralną, zespołem Multikamerata. Koncertował pod batutą A. Wita, A. Duczmal, J. Maksymiuka, M. Mosia, Z. Rycherta, J. Salwarowskiego, Ł. Borowicza, T. Wojciechowskiego, W. Rodka, P. Sułkowskiego, B. Jarmołowicza, D. Smitha. Wraz z małżonką Aleksandrą Soboń-Wakarecy tworzy duet fortepianowy Wakarecy Piano Duo, z którym występował m.in. w Polskim Radio, a także zdobywał laury na VI Międzynarodowym Konkursie Duetów Fortepianowych w Białymstoku (2015) oraz na XXV International Roma Piano Competition (Rzym, 2015). Współpracuje z wiolonczelistą M. Zdunikiem, występował z J. Jakowiczem (skrzypce) czy Ł. Długoszem (flet). W dorobku ma dwa albumy: nagrania z konkursu chopinowskiego (NIFC, 2010) oraz recital solowy z utworami Chopina, Paderewskiego i J. Zarębskiego. Asystent przy Katedrze Fortepianu w Akademii Muzycznej im. F. Nowowiejskiego w Bydgoszczy.

Zapraszamy!

 

Opublikowano: 14-11-2017
Joanna Dolecka

Sponsorzy

PKO BANK POLSKI small Dwór Czarneckiego Restauracja FROMA

© Opera i Filharmonia Podlaska Europejskie Centrum Sztuki w Białymstoku - instytucja artystyczna województwa podlaskiego

Liczba wizyt na stronie: 1439423